Klasyczna rezydencja

„Klasyczna rezydencja” to dom jednorodzinny zlokalizowany na południu Polski, w otulinie Parku Krajobrazowego Beskidu Małego. Architektura budynku nawiązuje do horyzontalnych kompozycji domów preriowych Franka Lloyda Wrighta oraz stylistyki New Hampton, charakterystycznej dla podmiejskich willi północno-wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Inspiracje te przełożono na współczesny język architektoniczny, zachowując proporcje, rytm i spokój formy.

Budynek zaprojektowano jako obiekt parterowy o wyraźnie horyzontalnej kompozycji, przekryty dachami czterospadowymi. Układ bryły oparto na czytelnym podziale na strefę dzienną i nocną, co zostało podkreślone zarówno w planie, jak i w kompozycji elewacji. Od strony frontowej, o ekspozycji południowej, budynek ma reprezentacyjny charakter, natomiast garaż dwustanowiskowy został dyskretnie zlokalizowany od strony północnej, pozostając niewidocznym w głównym widoku.

Powierzchnia użytkowa domu wynosi około 380 m². Przestrzeń dzienna, obejmująca salon z jadalnią oraz wydzieloną kuchnię ze spiżarnią, została zlokalizowana w centralnej i zachodniej części budynku. Duże przeszklenia wprowadzają światło do wysokich wnętrz i otwierają je na otaczający krajobraz. Naturalnym przedłużeniem tej strefy jest zadaszony taras z zewnętrzną kuchnią, który rozszerza przestrzeń życia na zewnątrz.

Strefa nocna, usytuowana po stronie wschodniej, obejmuje cztery sypialnie, gabinet, garderobę, dwie łazienki, toaletę, pralnię oraz kotłownię. Charakterystycznym elementem tej części są powtarzające się okna narożne, które zwiększają dostęp światła i potęgują wrażenie przestronności wnętrz.